wrapper

هجرت به قم

در سال 1320 وارد حوزه ي علميه ي قم مي‌شود و حجره اي محقّر در مدرسه ي حاج ملاصادق را محل سكونت خود قرار مي دهد و مشغول درس و بحث و تلاش و كوشش در راه تحصيل علم مي‌شود. شرح لمعه را نزد آیت الله العظمي مرعشي نجفي فرامي گيرد كه از بهترين مدرسين لمعه در آن زمان بود. مقداري از سطح مكاسب را نزد حضرت امام تلمذ كرد، رسائل و مكاسب را عمدتاً از مرحوم آیت الله شيخ عبدالرزاق قائني استفاده كرد، تفسير را به صورت خصوصي با دوست خود، مرحوم آیت الله شهيد مطهري نزد مرجع عالي قدر و عالم وارسته مرحوم آیت الله العظمي حاج سيد احمد خوانساري فراگرفت.

در بين تحصيل با اخلاق و ملكات نفساني مرحوم آيت الله العظمي سيد محمد تقي خوانساري آشنا مي شود، زهد و تقوايش و حريص بودن به كمالات و فضائل اخلاقي و تهذيب نفس، باعث مي‌شود كه در دل اين مرجع فرزانه جاي بگيرد و با ايشان مجالس انسي داشته باشد و مورد لطف و نظر خاص آن مرجع اهل دل واقع شود.

safi

طي حدود سه سال اقامت در قم و تلاش و كوشش در راه تحصيل علم و كسب معرفت و رسيدن به مراتبي از كمالات علمي و اخلاقي به مسيري مقدس تر و هجرتي سازنده تر هدايت مي‌شود و هواي نجف اشرف و مرقد مطهر اميرالمؤمنين(علیه السلام) را در سر مي پروراند، آنجا كه براي پرورش علما و مجتهدين و انديشمنداني مهذّب پايگاهي بزرگ با سابقه اي هزار ساله محسوب مي‌شود و ياد بزرگ مرداني چون شيخ طوسي ها و علامه ي حلي ها و شيخ انصاري ها آدمي را در مسير آنها و كسب علم و معرفت سوق مي دهد. «ان الذين هاجروا و جاهدوا لنهدينّهم سبلنا».

جاده ي حيات راههاي ساده ولي گيج كننده اي دارد آنان كه هجرت كردند و در راه رسيدن به علم و معرفت و حيات واقعي تلاش و كوشش مي كنند و از اين همه گشت و گذار و سيرو سياحت خدا را مي جويند و در ديار غربت در آرزوی در آغوش ابديت به سر مي برند ما راه را به آنها نشان مي دهيم و در فراز و نشيبهاي ظلماني زندگي، چراغ هدايت را براي آنها روشن مي كنيم تا به زلال سرچشمه ي علم و معرفت راه يابند و به سعادت ابدي نائل گردند.

 

هجرت به نجف اشرف

در سال 1322 براي دست يافتن به علوم آل محمّد(صلوات الله علیهم) و تكميل معارف الهيه از اساتيد فن، رو به سوي ديار ديگر مي‌كند، حركتي سازنده تر و هجرتي ديگر و طاقت فرسا اما با يك دنيا عشق و اميد، در آن سوي واديهاي عالم سر به آستان مقدّس باب علم نبوت، امام العارفين، مولي الموحدين، اميرالمؤمنين(علیه السلام) فرود مي‌آورد و از درگاهش ياري مي‌طلبد.

نجف، مركز حوزه هاي علميّه ي شيعه، دريايي است از علوم بيكران آل محمّد(صلوات الله علیهم) اكنون جواني راست قامت و از فرزندان راسخين در علم، كنار اين ساحل ايستاده و امواج خروشان علم و انديشه هاي اسلامي را نظاره مي‌كند و با خويش رازي دارد و نيازي:

 

«خداوندا تو اسرارم را ناگفته بدان و شكوايم را بي نگارش بخوان، مرا به مصالح فردي و اجتماعي خويش دلالت كن و مقدوراتم را به سعادت محيط سوق ده».

«اي كاش بر اين نفس سركش چيره مي‌شدم و بردبار، با خلوصي پر بار بر اريكه ي امواج طوفنده ي علوم و معارف الهي با نيكان برزگزیده ی این عالم هم نشين بودم».

«پروردگارا اگرچه آرزوهاي من سخت و دشوار است، اما در پيشگاه عظمت تو و قدرت مطلقه ي تو بسيار ناچيز و آسان انجام مي‌شود. إنّک علي ما تشاء قدير».[2]

 

از اينجاست كه كمر همت را مي بندد در نجف اشرفدر جوار باب علم نبوت، و در طلب علم و معرفت برمي آيد و در اين راه از هيچ كوششي دريغ نمي ورزد، فشارهاي مادي و سختي معيشت، غربت و گرماي طاقت فرساي سرزمين تفتيده ي عراق خللي در اراده ي آهنين او وارد نمي كند، كه خود آن مرحوم بارها اين شعر را زمزمه مي كرد:

 

وجدت العلم فى الجوع و الغربة                       و يطلبونه الناس فى الشبع و الوطن



در مدرسه ي صدر نجف اشرف حجره اي مي‌گيرد و مشغول تحصيل مي‌شود و اين تلاش با اخلاص، 28 سال به طول مي‌انجامد كه در طي اين مدت اساتيدي زبده و نخبه و صاحب مقامات بلند علمي اخلاقي را انتخاب مي‌كند و از محضر آنها كمال استفاده را مي‌برد.

با ورودش به نجف اشرف كفايه را نزد مرحوم آیت الله شيخ عبدالحسين رشتي كه از شاگردان مرحوم آیت الله العظمي آخوند خراساني بود آموخت، سپس با شروع دوره ي دوم اصول مرحوم آیت الله العظمي حاج سيد ابوالقاسم خوئي درس خارج فقه و اصول را شروع كرد و در درس تفسير ايشان نيز شركت مي كرد، هم چنین در درس فقه مرحوم آیت الله العظمي حكيم و در درس خارج مكاسب آیت الله شيخ محمد كاظم شيرازي و بحث طهارت آیت الله ملاصدرا بادكوبه اي فراگرفت و در سن 32 سالگي به مرحله ي عالي علمي و مرتبه ي استنباط و اجتهاد مي رسد.

استعداد و ذكاوتش، تيزبيني و دقت نظرش در مسائل علمي او را در دل مراجع تقليد حوزه هاي علميه ي شيعه و انديشمندان و صاحب نظران علوم اسلامي در محافل و مجامع فكري و علمي جاي مي داد.

 

همزمان با تحصيل در نجف اشرف به تدريس و تربيت شاگردان اشتغال مي ورزد، روح نجيب و محجوبش و بي زاري از تبرّز و خودنمایی او را بر آن مي‌داشت تا جايي كه ممكن باشد، جلسات تدريسش علني نباشد و در خلوتي دلنشين مشغول بحث و تدريس شرح لمعه، رسائل، مكاسب، كفايه، شفاي بوعلي و خارج فقه و اصول مي‌شد و يك دوره خارج اصول را در نجف اشرف تدريس كرد و شاگرداني ممتاز و اهل فضل و قلم و صاحب نظر در نجف و قم و اصفهان تربيت كرد كه هركدام به نوبه ي خود داراي موقعيتهاي علمي و اجتماعي بالايي هستند و از مدرسين سطح عالي و خارج حوزه هاي علميه ي قم، تهران، اصفهان و مشهد و ساير بلاد در داخل و خارج از كشور مي باشند، تبحرش در اصول كم نظير بود، در فقه داراي مباني متقن و صاحب مكتب بود،

.....

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

درباره ما

علامه فقیه آیت الله حاج شیخ حسن صافی اصفهانی رحمه الله ، پدر فقیه وارسته آیت الله علی صافی اصفهانی و رییس حوزه علمیه اصفهان که مقدمات را در اصفهان و قم به پایان رساندند، سطح را اکثراً در قم مقدار زیادی از شرح لمعه را نزد آیت الله العظمی مرعشی، و معالم را نزد آقای صدوقی و زیادی از رسائل و مکاسب را نزد آقای آیت الله شیخ عبدالرزاق نائینی و مقداری از سطح مکاسب را نزد امام(ره) خواند. مقداری از تفسیر جوامع الجامع را با ...

ادامه ...

تماس با ما

home-icon-  اصفهان، چهارراه عسگریه ، خیابان صغیر اصفهانی ، ابتدای کوچه شماره 9 ، پلاک 70 ، دارالصادق اصفهان

mail-black  

     

telephone  32317981 ، 03132317982

printer2  32317983