wrapper


فرازهايي از زندگاني مرحوم حضرت آية الله صافي «ره»

سرآمد در علوم مختلف



ايشان علاوه بر تسلّط كامل بر فتاوي علما و مراجع تقليد، در نحوة بيان احكام، بياني شيرين و ساده و گويا داشت و استناد او در مسايل، حاكي از تسلّط كامل و وافي وي بر مباني و اصول اجتهاد و فتوا بود؛ كلام او تا عمق جان مخاطب نفوذ مي‌كرد زيرا گفتارش حكيمانه و بيانش علمي بود و با نورانيت باطن و جذّابيت ظاهر ممزوج گرديده بود.



آيت الله شهيد مطهري از مجالست و مؤانست ايشان لذّت مي‌برد و مدت‌ها با همنشيني او اُنس و الفت داشت.


يكي از مراجع عظام معاصر اظهار مي‌فرمود: «شبي در عالم رؤيا خود را به اتّفاق علّامة جعفري «رحمه الله» در اقيانوسي زلال و شفاف ديدم كه شنا مي‌كرديم، امّا توان و قدرت شناي درست و فنيّ نداشتيم و دست و پا مي‌زديم. ناگهان در اين حال، آيت الله صافي «رحمة ‌الله عليه» حاضر شد و فنّ شناگري درست را با شناي صحيح خود به طور عملي به ما دو نفر آموخت. مدّتي از اين خواب گذشت تا آن كه روزي در جلسة مباحثة تقريرات حضرت آيت الله حاج سيد عبدالهادي شيرازي «رحمه‌الله» كه با علّامة فقيد و فيلسوف بزرگ آقاي محمدتقـي جعفـري «رحمه‌الله» داشتيم، آيت‌الله صافي «رحمه‌الله» حاضر شد و براي شركت در مباحثه اظهار تمايل نمود. حضور ايشان در اين مباحثه در مدّتي كم چنان جلسه و بحث را تحت‌تأثير استدلال و تسلّط علمي و بيان شيواي خود قرار داد. بلافاصله خواب مذكور برايم تعبير شد و فهميدم كه اصل حضور و ورود ايشان، جهت تعليم انديشيدن درست و نحوة استدلال به ما دو نفر بوده است.»


آيت الله صافي «رحمه‌الله» نزد استاد بزرگوار خود، يعني حضرت آيت الله العظمي خويي «رحمه‌الله» آن چنان محبوبيتي داشت كه در بين ده‌ها فقيه و مجتهد، تنها ايشان را با نام مخاطب قرار مي‌داد. جمعي از علما، آيت الله صافي را در علم و اخلاق، اسوة خود مي‌دانستند و به راستي كه در عصر غيبت مجتهدي عامل و برجسته و كم‌ نظير بود.


از جمله ويژگي‌هاي تدريس آن فقيه فرزانه اين بود كه ابتدا مطلب اصلي بحث را مدّ نظر قرار مي‌داد، آن گاه موضوع را به طور روشن و صريح تقرير و بيان و تحليل و ارزيابي مي‌نمود، سپس به تأييد يا ردّ مي‌پرداخت و مختار خويش را با دلايل محكم و متقن و مستدل بيان مي‌كرد. در اين ميان، در جهت ردّ يا تأييد از استادان خود با ادب و احترام خاص ياد مي‌‌كرد، مثلاً مي‌فرمود: «امام و سيّدنا الاستاد».


در ميان دروس، ويژگي‌هاي خاصّي نيز در دراية الحديث داشت و با ديدي باز و روشن، با ادلّة ماهرانه به ذكر نكات مهم اخبار و روايات مي‌پرداخت و جمع بين اخبار را با مهارتي فوق‌العاده بيان مي‌فرمود.


امتياز مهم ديگر درس استاد اين بود كه درس از هر گونه زوايد و بحث و گفتگو‌هاي خسته كننده و ملال‌آور خالي، در عين حال، داراي محتوا و جذابيّت خاصي بود. همچنين، روش ديگر استاد اين بود كه به طلّاب و فراگيران خود، هم انتخاب اوقات مطالعه را گوشزد مي‌كرد و هم به پيش‌مطالعه و مباحثه و نقد و بررسي تشويق مي‌فرمود، و از همه مهم‌تر، طلّاب را به سوي مبدأ فيّاض عالم سوق مي‌ داد تا ظرف دل خود را وسعت داده، مهماامكن، از فيوضات روشن شب‌هاي تاريك بهره‌مند شوند و الحق روش ايشان، نمونه‌اي كامل از دانشگاه مكتب جعفري براي سازندگي و دانش‌اندوزي براي طلاب و اهل علم بود.


آري، او به راستي دانش لازم را با بينش و نگرش عميق (بصيرت، ايمان و تقوا) مقرون ساخته و با پيوند دانش و بينش به مهارت‌ها و رويكردهاي بسيار مطلوبي دست يافته و ايمان و ياد خدا را پايه و اساس قرار داده بود و درس و بحث و كسب علم را با توحيد و معرفت خدا گره زده بود كه همين خصايص مهم و زيبا او را بزرگ‌ و عظيم و در قلب‌ها جاي داده بود: «مَنْ تعلّمَ لِلّه عزّوجلّ و عمل لِلّه و علّم لله، دعي في ملكوت السماوات عظيماً»(1) ؛ آن كس كه براي خداوند عزّوجّل علم بياموزد و براي خداوند عمل كند و براي خداوند ياد بدهد، در ملكوت آسمان‌ها بزرگ خوانده مي‌شود.

مرحوم آيت الله صافي، هم در علوم رسمي سر‌‌آمد بود و هم علم حقيقي كه همان نور الهي است را داشت. ايشان، اين دو را با هم عجين ساخته بود و پيوسته اين حديث معروف را به خاطر تداعي مي‌كرد كه : «ليس العلم بكثرة التعليم و التعلّم، بل هو نورٌ يقذفه الله في قلب من يشاء»

همچنين به اين كلام بسيار آموزنده زياد اشاره مي‌فرمود: «تعلّم ما تَعلّم لتعمل به و لاتعلّم لتحدّث به، فيكونُ عليك بوره و علي غيرك نوره»(2) ؛


بياموز آنچه را مي‌آموزي (فرا مي‌گيري) براي آن كه به آن عمل كني، نه براي آن كه خودنمايي نمايي، كه در اين صورت (يعني وقتي كه آموختن علم براي مباهات و فخرفروشي باشد) اين علم براي تو موجب هلاكت و تباهي و براي ديگران باعث نورانيت و هدايت خواهد شد.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

درباره ما

علامه فقیه آیت الله حاج شیخ حسن صافی اصفهانی رحمه الله ، پدر فقیه وارسته آیت الله علی صافی اصفهانی و رییس حوزه علمیه اصفهان که مقدمات را در اصفهان و قم به پایان رساندند، سطح را اکثراً در قم مقدار زیادی از شرح لمعه را نزد آیت الله العظمی مرعشی، و معالم را نزد آقای صدوقی و زیادی از رسائل و مکاسب را نزد آقای آیت الله شیخ عبدالرزاق نائینی و مقداری از سطح مکاسب را نزد امام(ره) خواند. مقداری از تفسیر جوامع الجامع را با ...

ادامه ...

تماس با ما

home-icon-  اصفهان، چهارراه عسگریه ، خیابان صغیر اصفهانی ، ابتدای کوچه شماره 9 ، پلاک 70 ، دارالصادق اصفهان

mail-black  

     

telephone  32317981 ، 03132317982

printer2  32317983